วันศุกร์ที่ 24 สิงหาคม ที่ผ่านมา ก็ได้ปิดการซ้อมเชียร์ของน้องม.1 ไปแล้ว..

วันสุดท้ายที่สภารุ่น 36 ได้เข้าไปซ้อมเชียร์กันนั้น เป็นวันที่ช่างมีหลายหลากรสชาติ
เป็นวันที่จะได้แสดงความรู้สึกของตนเองทั้งหมดในห้องเชียร์
ผมเองก็ไม่สามารถจะได้ทั้งหมดว่าวันนีเป็นอย่างไรบ้าง
แต่ที่แน่ๆคือ Staff ทุกๆห้องร้องไห้ด้วยความซาบซึ้งในความผูกพันธ์ระหว่างรุ่นพี่ และรุ่นน้อง
ที่มีให้ต่อกันตลอดเวลาที่ผ่านมาในห้องเชียร์

วันนั้นผมก็เป็น Staff วิ่งจับเวลา และผมก็เดินไป-มา ทั้ง 5 ห้อง (ด้วยความอยากรู้อยากเห็นบรรยากาศทั้ง 5 ห้อง)
ผมเดินไปแต่ละห้อง ก็อยากร้องไห้ตามเหมือนกัน (แต่ละคนร้องไห้กันแบบว่า.....สุดยอด)
Staff แต่ละคนก็ได้พูดความรู้สึกของตัวเอง (ผมเองก็ได้เข้าไปพูดด้วยเหมือนกันแหละ ภูมิใจ ๆ )

พอทุกห้อง สั่ง Hey Boom La ปิดเชียร์กัน ก็ลงมาตีวงกลม Hey Boom La กันหน้าเสาธง
วันนี้เป็นวันที่วงกลมมากกว่า 100 คน (ทั้งStaffเชียร์ Staffวิ่ง และสภาที่อยู่รอบ ๆ  )
แต่ที่ผมซึ้งที่สุดก็คือ น้องๆสภาร่วมกันร้องเพลง บรรดาเรา ให้ (ตอนนั้นผมแทบจะน่ำตาไหล ซึ้งจริงๆ)
แพรกับน้ำเต้าก็ร้องไห้ด้วยความซาบซึ้งออกมาด้วยเช่นกัน ..


พอถึง 18.30 น. ก็ได้เริ่มงาน Demon To Demon
พี่ๆ น้องๆ ทุกคนก็มีความสนุกสนานกันในงาน โชว์ทุกอันที่แสดงก็เจ๋งๆกันท้างนั้นเลย
โดยเฉพาะ "การแสดงของ Staff วิ่ง".... เท่ห์จริง ๆ ฝูงควายถึก

ช่วงสุดท้ายของงานก็เป็นการจุดเทียนล้อมวงที่หน้าเสาธง และก็ร้องเพลงเชียร์ให้น้องๆ โดยที่
น้องอยู่กลางวง และพอร้องเพลงภาพเก่า ๆเสร็จ ก็เป็นพิธีผูกข้อมือให้น้อง ๆ
และปิดงานด้วยการ Hey Boom La ร่วมกัน


วันนี้ช่างเป็นวันที่ซาบซึ้งเหลือเกิน... ผมจะเก็บความทรงจำเหล่านี้ไว้ตลอดไป...


เมื่อผมมองกลับไปตอนที่ผมอยู่ ม.1 ...

ผมรู้สึกผิดที่ผมโดดเชียร์บ่อยๆและไม่ตั้งใจร้องเพลงเชียร์ เอาแต่เล่นเกม+โดด
ทำตัวน่ารำคาญ ไม่สนใจเพื่อน

ถ้าเป็นไปได้อยากกลับไปแก้ไขสิ่งที่ผิดๆที่ทำมาตั้งแต่ ม.1
แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้. . . . . . . . .

น่าเสียดาย. . . . . . . . .