Profiel van Nohn- - - NoToRiouS JaZz Kid...WeblogLijstenGastenboekMeer  |  Extra Help |
|
25 augustus สิงหาคม 2550 ปิดเชียร์ ม.1 วันศุกร์ที่ 24 สิงหาคม ที่ผ่านมา ก็ได้ปิดการซ้อมเชียร์ของน้องม.1 ไปแล้ว..
วันสุดท้ายที่สภารุ่น 36 ได้เข้าไปซ้อมเชียร์กันนั้น เป็นวันที่ช่างมีหลายหลากรสชาติ เป็นวันที่จะได้แสดงความรู้สึกของตนเองทั้งหมดในห้องเชียร์ ผมเองก็ไม่สามารถจะได้ทั้งหมดว่าวันนีเป็นอย่างไรบ้าง แต่ที่แน่ๆคือ Staff ทุกๆห้องร้องไห้ด้วยความซาบซึ้งในความผูกพันธ์ระหว่างรุ่นพี่ และรุ่นน้อง ที่มีให้ต่อกันตลอดเวลาที่ผ่านมาในห้องเชียร์ วันนั้นผมก็เป็น Staff วิ่งจับเวลา และผมก็เดินไป-มา ทั้ง 5 ห้อง (ด้วยความอยากรู้อยากเห็นบรรยากาศทั้ง 5 ห้อง) ผมเดินไปแต่ละห้อง ก็อยากร้องไห้ตามเหมือนกัน (แต่ละคนร้องไห้กันแบบว่า.....สุดยอด) Staff แต่ละคนก็ได้พูดความรู้สึกของตัวเอง (ผมเองก็ได้เข้าไปพูดด้วยเหมือนกันแหละ ภูมิใจ ๆ ) พอทุกห้อง สั่ง Hey Boom La ปิดเชียร์กัน ก็ลงมาตีวงกลม Hey Boom La กันหน้าเสาธง วันนี้เป็นวันที่วงกลมมากกว่า 100 คน (ทั้งStaffเชียร์ Staffวิ่ง และสภาที่อยู่รอบ ๆ ) แต่ที่ผมซึ้งที่สุดก็คือ น้องๆสภาร่วมกันร้องเพลง บรรดาเรา ให้ (ตอนนั้นผมแทบจะน่ำตาไหล ซึ้งจริงๆ) แพรกับน้ำเต้าก็ร้องไห้ด้วยความซาบซึ้งออกมาด้วยเช่นกัน .. พอถึง 18.30 น. ก็ได้เริ่มงาน Demon To Demon พี่ๆ น้องๆ ทุกคนก็มีความสนุกสนานกันในงาน โชว์ทุกอันที่แสดงก็เจ๋งๆกันท้างนั้นเลย โดยเฉพาะ "การแสดงของ Staff วิ่ง".... เท่ห์จริง ๆ ฝูงควายถึก ช่วงสุดท้ายของงานก็เป็นการจุดเทียนล้อมวงที่หน้าเสาธง และก็ร้องเพลงเชียร์ให้น้องๆ โดยที่
น้องอยู่กลางวง และพอร้องเพลงภาพเก่า ๆเสร็จ ก็เป็นพิธีผูกข้อมือให้น้อง ๆ และปิดงานด้วยการ Hey Boom La ร่วมกัน วันนี้ช่างเป็นวันที่ซาบซึ้งเหลือเกิน... ผมจะเก็บความทรงจำเหล่านี้ไว้ตลอดไป... เมื่อผมมองกลับไปตอนที่ผมอยู่ ม.1 ... ผมรู้สึกผิดที่ผมโดดเชียร์บ่อยๆและไม่ตั้งใจร้องเพลงเชียร์ เอาแต่เล่นเกม+โดด ทำตัวน่ารำคาญ ไม่สนใจเพื่อน ถ้าเป็นไปได้อยากกลับไปแก้ไขสิ่งที่ผิดๆที่ทำมาตั้งแต่ ม.1 แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้. . . . . . . . . น่าเสียดาย. . . . . . . . . 14 juli กรกฎาคม 2550ก็มาอัพตามคำขอของหลายๆคนละ เปิดเทอมมาได้ ทิดนึงก็มันส์ดี แต่เรื่องอลเวงๆชอบเกิดขึ้นอยู่บ่อยๆ (ขอไม่เล่านะ เซ็ง) เดือนนี้ก็มี Recital ของโรงเรียนดนตรีทั้งหมด 2 ครั้ง ครั้งแรกก็จบไปด้วยดีละ แต่ครั้งที่ 2จะจัดในวันที่ 22 กรกฎานะ โอ้ยยยย อยากซ้อมเปียโน อยากไปร้านพี่ปอ และก็อยากอีกหลายๆอย่าง... (กิเลสหนอ) ถึงสภา 36 ขยันๆ ต่อไป สู้ ๆ (ขอโทษที่ทิดแล้วที่มาทำงานไม่สม่ำเสมอนัก) ถึงนักดนตรีแจ๊สทุกคน ขยันต่อไป เพื่ออิสรภาพแห่งดนตรี และความอยู่รอดของดนตรีแจ๊ส แจ๊สในไทยต้องดังให้ได้ !!!! ไปแระ ไม่รุจะอัพอะไรอีก - - Ps. - PaJadd พักวงชั่วคราวคับ ! - เครียด งานค้างเยอะ - ทำไมต้องเรียน ป้าแตง ไม่จริงงงง กุรำไม่เปนนนนน 03 juni เปิดเทอม 1/2550อ่า ขอโทษนะเพื่อนๆ ที่ไม่ค่อยได้อัพอ่ะ ปิดเทอมก็เที่ยวกันมันส์ดี แต่ปิดเทอมรอบนี้รุสึกยมๆแฮะ (งานก็ไม่ค่อยทำ -*-) - ก็เปิดเทอมแล้วอ่า.... ห้องของเราก็ยังมี 12 คนเหมือนเดิม (แต่ได้ห้องชั้นล่างคืนแล้วว้อยยยยย) - แต่ละวันก็เรียนเหมือนๆเดิม เรียนเอ้าเรียนเข้าไป (ในใจอยากซ้อมดนตรีเหลือเกิน) - เพื่อนๆแต่ละคนก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีเหมือนเดิม (แต่รู้สึกจะเครียดกันขึ้นนะ ยังไงเพื่อนๆก็อย่าเครียดกันเิกินไปหละ อย่ากากด้วย) - อยากขอโทษเพื่อนๆ ที่ตอนปิดเทอมไม่ค่อยได้ไปทำงานตลอดเวลา เพราะเราเรียนอ่ะ แต่จริงก็ผิดที่เราเลือกเรียนเยอะไปหน่อยอ่ะ - น้องสภารุ่น 40 จะเป็นยังไงกันบ้างน๊า... ยังไม่รู้จักใครเลยเนี่ย - ได้เป็นพี่เลี้ยงคุมห้อง 302 ห้องเก่าของเราเอง แต่รุสึกห้อง 302 ปีนี้ จะกวนประสาทเราได้ดีมากเลยนะเนี่ย แต่ก็มันส์ดี ได้คุมเด็ก (โดยเฉพาะ สิตา กับ พลอย ชอบทำแสบ -*-) - สภานักเรียนรุ่น 36 สามารถสำเร็จเป้าหมายทุกอย่างเสร็จและลุล่วงได้ ต่อเมื่อทุกกคนเชื่อว่าทำได้ และร่วมใจกันทำงาน ไม่ต้องไปสนใจหรอก ไอ่พวกที่มันชอบด่า ชอบท้าทายพวกเราอ่ะ เราทำดี เราพอใจในงานของเรา เราทำไม่ดี เราก็รู้ของเราเอง แล้วก็แก้ไข และที่สำคัญคือความสามัคคีี ไม่แบ่งพรรค แบ่งพวก ทุกคนในรุ่น 36 เปรียบเสมือนพี่น้อง ทุกคนย่อมทำงานและอยู่ ด้วยกันได้ -โชคดีคับ ทุกๆคน 25 april ยังคงปิดเทอม...วันนี้ รุสึกว่า มันไม่ค่อยจะมีกระจิตกระใจ ทำอะไรซักอย่าง ....... อยากเจอใครบางคน ^ ^
เพื่อนๆก็ไปซ้อมเชียร์กาน ส่วนเราก็อยู่บ้านเรียนๆ ๆ และซ้อม เราทำในสิ่งที่เราชอบไปเรื่อยๆ แต่อุปสรรคก็คอยมาอยู่ตลอดเวลา ก็ยังไม่มีใครรู้ว่า...อนาคตจะเปนยัง จะไปได้ไกลสักแค่ไหน หรืออาจจะตกม้าตาย ก็ได้ ใครจะไปรู้ ............. วันนี้ก็เบื่อๆ ก็เลยมาอัพสเปซเล่น ๆ ..............
ปล.1. Happy Birthday.... ใครบางคน นะครับ ขอให้มีความสุขมากๆ 2. ขอโทษเพื่อนๆด้วย หากเราแทบไม่ได้ไปช่วยงาน
3.ไปละ ๆ บาย 07 april กรุงเทพมหานคร สองอาทิตย์ท่ผ่านมาก็ไปเข้าค่าย No Ego Jazz Camp ที่ ม.ศิลปากร เพื่อนๆพี่ๆและก็อาจารย์ที่นั่นใจดีกันมากๆ อาจารย์สอนก็เก่ง มีคนมา 60 กว่าคน สนุกมากๆ ก๊วนชาวเชียงใหม่ไปกัน 7 คน ได้แก่ ผม ป่า นรร พี่เบ็น พี่มาย พี่ใหม่ พี่โอ๊ค วันที่มาถึงวันแรก ก็เที่ยวกันก่อนเลยทั้งวันที่ Siam Paragon และ Central World Plaza คนเยอะใช้ได้เลย ........ผมหมดไปพันกว่าบาทกับการซื้อของ ตอนเย็นก็ดูคอนเสิร์ตอินดี้ที่ Central World ซักแป๊บนึง คนที่มาดูแต่ละคน แต่งตัวกันแนวๆทั้งนั้น แซ็บน้อยนะ วันนี้เด็กแนวครองห้างจริงๆ ต่ิอจากนั้นก็ไปดูคอนเสิร์ต A Love Supreme ของ ม.มหิดล บรรยากาศคนละอย่างกับงานอินดี้เลย คนทุกคน นั่งดูกันสบายๆ เงียบๆ คนที่เล่นก็เล่นกันเก่งมาก ยอมรับจริงๆ ผมดูเสร็จก็กลับหอ วันเริ่มค่ายก็ได้เจอหลายๆคนในค่าย จากเชียงใหม่มีอยู่ไม่กี่คน และจากฝั่งอีสานก็มีไม่กี่คนเช่นกัน แต่ก็เป็นมิตรกันดี พอได้เข้าไปเรียนใน คลาสของเปียโน ก็มีกันอยู่ 7 คน ผมกับ เบ็น เป็นนักเรียนม.ปลาย ที่เหลือเป็นนักศึกษากันหมด (เหอะๆ) ก็ไม่ค่อยเครียดเท่าไร ก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ด้านการอยู่ร่วมกับคนอื่นๆ ตอนบ่ายก็ซ้อมตามที่ อาจารย์ได้บอก ตอนเย็นก็ไปกินข้าว วันต่อๆมา จนถึงวันศุกร์ก็ทำเช่นนี้อยู่ประจำ คือซ้อมๆๆๆ และก็ซ้อม ........ วันเสาร์ก็ไปเที่ยว Paragon เพื่อจาไปดูงาน Jazz Competition ที่งานนั้นแต่ละวงก็เล่นดีกันทั้งนั้นเลย (มีรูปด้วยนะเพื่อนๆ) ดึกมาก็กลับหอ... วันอาทิตย์ก็ไปเที่ยว Paragon แล้วก็ไป Central World ต่อ คนอื่นเค้าดูหนัง เราไม่ดู เพราะไม่อยาก (5555+) เลยไปอ่านหนังสืออยู่ร้านหนังสือแถวนั้นรอ เสร็จแล้วก็กลับหอ ... วันจันทร์ ก็ซ้อมๆๆ และก็ซ้อมกันต่อไป เสร็จก็กลับหอ.. วันอังคาร เหมือนวันจันทร์ แต่แค่ไปดูหนังเรื่อง Mr.Bean (ข้าพเจ้าขอเตือน ทุกคนว่า อย่าดูเลย ไร้สาระอย่างรุนแรง) วันพุธ ตอนเช้าก็ซ้อมดนตรี แล้วตอนบ่ายนี่แหละ ที่ซ้อมๆมาก็มาลงกับการ Audition ไปเล่นที่่ร้าน Saxophone Pub แต่ละวงก็เล่นกันดีทั้งนั้น และรู้สึกว่า วงผมจะเล่นได้แย่ที่สุดกระมัง ( คนมันม่ายเก่งอ่านะๆ ) วันพฤหัสบดี ก็ประกาศผลว่า วงไหนจะได้เล่น แต่พอประกาศมา ปรากฎว่า "ทุกวงได้เล่นกันหมด" เพราะอาจารย์ไม่อยากทำร้ายน้ำใจเด็กๆ...... ตอนเย็นก็ไปเล่นกันที่ร้าน Saxophone Pub มันส์ใช้ได้ เสร็จแล้วก็ไปกินเลี้ยงกับอาจารย์ๆ ต่อที่บาร์ 5555+....... ตอนนี้แหละ ฮาใช้ได้ ช่วงแรกๆที่ไป ทุกคนก็นั่งคุยรวมกันไปก่อน พอเหล้า โค้ก แกลบ มาก็ใส่กันเลย ผมกับป่า ก็นั่งกินโค้ก กับ แกลบ อย่างเดียว ดูคนอื่นเฮฮาใส่เหล้ากัน ก๊วนเชียงใหม่ก็ค่อยๆไปทีละคนๆ เหลือผม กะ ป่า ก่อนกลับ ก็ลาอาจารย์ และก็เพื่อนในค่าย แล้วจู(เพื่อนเชียงใหม่อีกคน) ก็มาขออยู่หอด้วย เพราะกลับหอของจูไม่ได้ (ผม ป่าและจูต้องกลับก่อน เพราะทนเห็นคนเมากันไม่ได้ -*-) พอกลับไปถึงทีหอ อีก 15 นาที พวกก๊วนคนเมาก็ตามมา พี่โอ๊คก็ให้ไปส่งเซเว่น.... ก็นึกว่าอะไร ดันไปซื้อเบียร์มาต่ออีก -*- ตอนเที่ยงคืนก็นั่งเล่นไพ่ กับเหล่าคนเมา ...ส่วนเราก็คอยดูต่อไปว่าจะเกิดอะไรขึ้นกะคนเมารึเปล่า... กว่าจะหลับก็ตี 1 วันสุดท้ายก็เที่ยวๆ ตอนเย็นก็นั่งรถไฟกลับเชียงใหม่.... ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ จำให้ดี แด่ทุกๆคน .......... อยากเก่งก็ต้อง ซ้อมๆๆๆ และซ้อมเข้าไว้ ความฝันอยู่แค่เอื้อมก็จริง แต่ความฝันจะถอย เราไปเรื่อยๆ เราก็ต้องไล่ตามมันไปเรื่อยๆ จนสุดขอบฟ้า และเมื่อไปถึงก็อย่างหลง ระเริง กับสิ่งที่ได้มา ก็จงเดินหน้าต่อไปสร้างแรงบันดาลใจกับคนรุ่นต่อไปเรื่อยๆ นี่แหละ "ไม่เสียชาติเกิด!" ปล. รูปจะมาทีหลังนะ ปล.2 คิดถึงเพื่อนๆคับ ปล.3 คิดถึงค่ายศิลปากรคับ ปล.4 สภา รุ่น36 ทำงานกันต่อไปอย่างขยันขันแข๊งกันต่อไป สู้ๆๆ ปล.5 Alright Yeah !!!!!!!!!!! PaJadd Jazz Band สู้ต่อไป ปล.6 ว่างๆจะมาอัพใหม่ 11 maart ปิดเทอมละอืม........... ก็นั่นแหละน้า ปิดเทอมซะที ชีวิตจะได้สบาย...สงบจิต สงบใจอยู่้บ้าน ซ้อมดนตรี....... "The music comes straight from the heart, and speaks only to the heart" Sergei Rachmaninov
14 februari Valentine's dayเฮ้อ..... แล้วก็ถึงวันวาเลนไทน์เสียที วันที่ทุกคนตั้งตารอมานาน วันที่หลายๆคนจะสารภาพรัก วันที่หลายๆคู่รักจะสวีทด้วยกัน(อันนี้ผมเบื่อมากๆ) นั่นแหละน๊า.... ผมก็ได้ทำอย่างที่ผมอยากจะทำในวันนี้ไปแล้วหละ ^ ^ ลงทุนไปเยอะใช้ได้เลย(หนักใจครับ... -_-") คนหลายๆคนก็อาจจะรู้สึกดีกับวันนี้ แต่คนบางคนก็อาจจะรู้สึกว่าวันนี้เป็นวันที่ปวดร้าวอีกวันหนึ่ง อยากจะระบายความในใจนะ เซ็งนะ แต่ก็ช่างเถอะ เราอยากจะบอกกับ........ เธอคนนั้นว่า ...เรารักเธอมาก แต่ไม่อยากจะแสดงออกให้มาก อยากจะเก็บไว้ในใจเสมอ ไม่ว่าเธอคนนั้นจะเป็นเช่นไร อยากให้เธอคนนั้นรู้ไว้ว่า เราคนนี้ พร้อมจะอยู่ข้างเธอเสมอ (เธอจะรู้รึเปล่าน๊า... เฮ้อ....) ........ เพื่อนๆทุกคนว่า ...เราก็รักเพื่อนๆ และก็อยากให้เพื่อนๆรักกันมากๆด้วยนะ ........ พ่อแม่ และญาติๆทุกคน.. เรารักด้วยความรักที่ไม่มีวันตายของเราเสมอ... และก็อยากจะให้ทุกคนได้รู้เสมอว่า เราไม่จำเป็นที่จะมอบความรักในวันวาเลนไทน์เท่านั้น วันอื่นๆก็สามารถให้ความรักได้เสมอ.... ความรักที่จะมอบให้กันมิได้ดูที่สิ่งของ แต่ดูจากความรักที่มีให้ ความอดทนที่สามารถมีให้ได้ และที่สำคัญที่สุดคือ ความจริงใจที่มีให้... 30 december --~~~****~~~-- Happy new year --~~~****~~~--แหะๆ เมื่อวานผมได้มีโอกาสไปแจมที่ร้าน Gallery เนื่องในโอกาสวันเกิดของแม่ ทุกคนทั้งพี่ๆ เพื่อนๆของผมก็ต่างสนุกสนานกันมาก ผมก็ได้เล่นไปเพลงนึง มันมาก แต่ก็โดนพ่อติเป็นเรื่องธรรมดาอยู่ละ กลับบ้านมากับพ่อแม่ตอน ตี 2 ง่วงมากๆ วันนี้ก็ไปเล่นต่อที่ร้าน Starbuck นิมมาน สนุกมากๆ ได้เล่นไปหลายเพลงอยู่เหมือนกัน แต่ก็แอบเละอยู่ แหะๆ ซ้อมน้อยไปนิด ---------------------------------- แหะๆ ก็ใกล้จะปีใหม่ละ ก็ขออวยพรล่วงหน้าเลยละกัน ขอให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ มีสุขภาพดี หน้าตาดี(ภูมิใจ 404)ขึ้น มีแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต และก็ ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆนะครับ -------------- จบ ----------------- !!!!!!! ไม่ได้สิ อัพสเปซทั้งที ต้องไม่ให้มันเปลืองเนื้อที่ !!!!! ในวาระปีใหม่นี้ คนส่วนใหญ่ก็จะริเริ่มคิดอะไรใหม่ๆกับตนเอง เช่น จะเป็นเด็กดีขึ้น จะตั้งใจเรียนมากขึ้น อะไรทำนองนั้น สำหรับผมแล้ว ผมก็คงไม่อะไรเท่าไรในปีใหม่ ผมแค่ต้องการเวลาสำรหับเล่นดนตรีให้ได้มากขึ้นเท่านั้น ชีวิตของผม(หรือใครก็ตาม)ในสายตาหลายๆคนอาจจะมองว่า ผมเป็นคนเสเพลอ ยากจะทำอะไรก็ทำ แต่จริงๆแล้ว แต่ละคน ก็มีความคิด และเป้าหมายชีวิตที่อาจจะมองไม่ถึง..... ---------------------------------- อ่ะ ก็ หมดละสำหรับ blog นี้ ก็ขอให้มีความสุขกับปีใหม่มากๆนะครับ Bonne Annee! 02 juni เปิดเทอมแล้วคร๊าบก็นะ ไม่ได้อัพมาตั้งนานอ่ะ เหอะๆ ลืมเล่าไปเลย แหะๆ..... ไปเที่ยวออสเตรเลียมา 2 อาทิตย์(2 เมษา - 17 เมษา) สนุกดีเหมือนกัน เรียนรู้วิถีชีวิตแบบฝรั่ง อาทิตย์แรกอยู่บริสเบน สนุกจริงๆ วันแรกดันเจอแซ็บในห้องน้ำแมคโดนัลด์ -_- แม่งสยอง (เอาเถอะ ประสบการณ์ชีวิต) วันที่ 2-3 เที่ยวสวนสนุกอย่างเดียว เรากะน้องอ่ะสนุก แต่สงสารพ่อ ขึ้นที่สูงไม่ได้ วันที่ 4-5 แม่งยม อยู่แต่อพาร์ทเมนท์ อ่านหนังสือ + เล่นเอ็ม(แอบไปเล่นที่ร้านเน็ตแถวนั้น ก็มันคิดถึงเพื่อนหงะ) วันที่ 6 เข้าไปเที่ยวในตัวเมืองมา สวยมากๆ ผังเมือง จราจร หรือแม้แต่การควบคุมประชากร นี่ดีกว่าไทยมาก และที่สำคัญ เค้าสร้างทางเดินสำหรับคนเดินและก็จักรยานโดยเฉพาะไว้ทั่วเมืองด้วย(อยากให้เชียงใหม่มีแบบนั้นบ้างอ่ะ ทักษิณแมร่งก็มัวแต่ทำเข้ไรอยู่ไม่รุ สาดเหลี่ยม) วันที่ 7 ก็เดินทางจากบริสเบนไป เมลเบิร์น พอลงจากเครื่องบินนี่.....หนาวได้ใจจริงๆ 12c ทั้งที่วันนั้นเป็นวันสงกรานต์ที่ประเทศไทย(คนไทยแมร่งก็จะร้อนตายกันอยู่ละ เราดันมาหนาวที่ออสเตรเลียอีก -_- แต่ก็ดี) ที่เที่ยวไม่ค่อยเยอะนะ แต่เมืองไปไหนมันก็สะดวกดีแต่โรงแรมที่อยู่แมร่งก็หรูซะเหลือเกิน...(ไอ่ในโฆษณานี่ก็นะ...ทำเราจินตนาการไปซะไกล) พอได้เที่ยวก็ได้รู้ว่าเมืองสะอาดมากๆ ได้ไปดูสนามเทนนิสของ Australian Open ด้วย เมื่อยขาจริงๆ วันที่สองของการอยู่ที่เมลเบิร์นนี่ เมื่อยขาจริงๆ หลังจากนั้นก็ไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์ศิลปะออสเตรเลีย ....ตอนแรกหาทางเข้าไม่เจอ(-_-) ทางเข้าก็ทำแมร่งโคตรแนวอ่ะ กลมกลืนกับกำแพง วันที่ 10-11 ของการเดินทางแมร่งไม่ทำไรซักอย่าง ชอปปื้งอย่างเดียว ไอ่เราก็ไม่สนใจโชคดีเจอร้านเมจิก (5555+เสร็จเราแต่โดนฝรั่งฆ่าตาย เพระเราก็ฟังรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง เลยบอก OK OK อย่างเดียว) วันที่ 12- 13 ของการเดินทางก็ไปเยี่ยมญาติที่ทางตอนใต้ของ เมลเบิร์น ชื่อเมืองจีลอง หนาวโคตรๆ เสื้อ 3 ตัวเอาไม่อยู่ แล้วฝนก็ตกอีก แต่อย่างน้อยก็ดี ที่คนแถวนั้นเป็นมิตรกับเรามากๆ (ไม่เหมือนคนฝรั่งเศส แมร่งหยิ่งสัดๆ) วันสุดท้ายก่อนกลับ พ่อบอกว่าอยากไปดูเทศกาล Comedy ที่ศาลากลาง (ก่อนไป พ่อก็บอกว่า ลองดูโชว์ที่เค้าออกมาโชว์ฟรีก่อน เราก็ดู..... แมร่งไม่เข้าใจซักกะมุข มุขแป๊กชัดๆ) ก่อนกลับผมเลยบอกเพื่อนๆทางเอ็มว่า ผมกับครอบครัวได้ไปดูเทศกาลมุขแป๊กที่ออสเตรเลียมา(ทุเรศได้ใจเลย) พอนั่งเครื่องบินมาถึงกรุงเทพ เจอจิ๊บที่ดอนเมืองพอดี และก็ดันจะกลับเชียงใหม่ ไฟลท์เดียวกันอีก (หนำซ้ำเกือบได้นั่งใกล้กัน แต่โชคดี(หรือโชคร้ายก็ไม่รุ้นะ)มีฝรั่งมานั่งขั้นไว้....) สนุกโคตรๆ (แต่ฝรั่งไม่สวย) อ่าก็ดูรูปได้ที่โหมด Photo นะคับ เปิดเทอมละ ก็สนุกดี แต่ก็นะ.... 2 วันแรกต้องมาเป็นชายผู้โดดเดียวในห้อง 4/5 เพราะทั้งห้องตอนแรกมีหญิง 9 ชาย 1 (เบื่อจริงๆ ไม่สวยซักคน ถ้าหน้าแบบ.....หละว่าไปอย่าง) แต่พอวันพุธ ดินกับปอยก็ย้ายเข้ามาเรียน 4/5 ด้วยกัน ในตอนแรกก็มีแต่คนทักผมให้ย้ายสายออกไป เพราะคนส่วนใหญ่บอกว่า นายทนได้เหรอ ที่ต้องเป็นชายคนเดียว บางคนก็บอก สงสัยต้องโดนกลืนให้เป็นหญิงแน่เลย แล้วเรื่องอะไร ที่ผมต้องงย้ายสายออกไป ผมมีสปริตนะ ผมมาถึงขั้นนี้แล้ว ผมมีความมุ่งมั่นที่จะเรียนภาษาฝรั่งเศส แต่พอวันที่ดินมาเรียนร่วมกับผม ผมก็เริ่มรู้สึกปลดปล่อยทันที เลือด 3602 เก่าก็ออกมา(555+ ฮาแตก) ..... เบื่อจังฝนตก ตกอยู่ได้ จะเล่นดนตรีก็ไม่ได้เล่น จะทำอะไรก็ไหนไม่ได้ เย็นก็เย็น เบื่อก็เบื่อ.... ปล. 1. วง Pa Jadd ซ้อมวงด้วยนะคร๊าบ 2. รักเพื่อนๆนะครับ 3. ครบรอบ 60ปี ขึ้นครองราชย์ของรัชกาลที่ 9 ขอให้พระองค์มีพระชนมายุยืนยาวนาน และอยู่คู่พสกนิกรชาวไทยตราบนานเท่านาน 4. C&C 3: Tiberian War จะมาแล้วอ่ะ อยากเล่น แต่ไม่มีตังอัพคอม 5. บายครับ 6. Au revoir , A la prochaine foir!! 28 maart ปิดเทอม เซ็งปิดเทอมแล้วอ่ะ เพื่อนๆก็หาบไปไหนกันหมดก็ไม่รู้ นั่งเล่นคอมน่าเบื่อ...... อาทิตย์หน้าก็ต้องไปออสเตรเลียละ ไป 2 อาทิตย์อดเล่น สงกรานต์กับเพื่อนเลย แต่ก็ไม่เป็นไรได้ไปนอก( 555+ ) เขียนไงให้ซึ่งหงะป่าน T_T ขอโทษนะ มันนึกอะไรไม่ออกละอ่ะ พอละ blog นี้ โม้อะไรไม่ออกละ 22 februari ขอพูดอะไรนิดหน่อยก่อนจบ ม.3 นะจะจากกานแล้วก็ขอห้าย 3602 ไม่ลืมกัน ไม่ว่าเราจะแยกออกจากกันไปไหน ขอให้ความเป็น Spirit อันแสนเกรียงไกร ของพวกเรายังอยู่ตลอดไป 3602 ทุกคนนะ.........."" เราก็อาจจะไม่ได้ยินเสียงของดินที่นั่งเล่นกีตาร์ในห้องอยู่ทุกๆวัน ไม่ได้เห็นนรรซ้อมเบสในห้อง ไม่ได้เห็นกลุ่มเราเล่นการ์ดเมจิก ซัมมอนเนอร์กันอย่างเมามันส์ ไม่ได้เห็นก๊ก 9 มาหุยกรี๊ดกร๊าดกันอย่างบ้าบอ ในห้องเรา ไม่ได้เห็นก๊กเก๋อวกรี๊ดดารา ไม่ได้เห็นกลุ่มแม้น ป่วงเพื่อนๆในห้อง ไม่ได้เห็นป่าน ผู้เผด็จการห้องทำงานอย่างขมักเขม้น ไม่ได้เห็นกลุ่มพีนัทสร้างนิยายมหาสนุกขึ้น ไม่ได้เห็นกั้งกับการ์ตูน วาดภาพสวยๆให้ได้ดูกัน ไม่ได้เห็นเพียวที่ไม่ลืมความเด็กของตัวเอง และเล่นกับเพื่อนๆเหมือนเด็กอยู่ทุกๆวัน ไม่ได้เห็นโต้ ตุลย์เอาโน๊ตบุ๊คมาเล่นเกมในห้อง ไม่ได้เห็นยามมาโชว์อะไรแปลกๆให้พวกเราดู ไม่ได้เห็นคนมีแฟนมานั่งสวีทกัน (แต่เขาเหล่านั้นก็จะไปกันสวีทที่อื่นต่อ -_- ") และไม่ได้เจอเพื่อนกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา เหมือน 3 ปีที่แล้ว ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ปี2546 ที่เรามานั่งฟังอาจารย์หนึ่งคนพูดกัน โดยที่เรายังไม่รู้จักกัน ทุกความคิดเราล้วนตื่นเต้นกับการได้เพื่อนใหม่ จนผ่านไปจนจะจบ ม.3 และแยกสายเรียนกัน ทุกคนต่างคิดถึงโมเมนต์เก่าๆที่เราอยู่ด้วยกัน ได้เล่นด้วยกัน ได้ร่วมเรียนกัน
สุดท้ายนี้.......เราคงจะไม่ได้เรียนกับ 3602 แล้วหละ เราแยกมาเรียนสายศิลป์-ภาษาคนเดียวในห้อง และส่วนใหญ่ก็ไปเรียนวิทย์-คณิตกัน เด็กๆชาว3602 จะเป็นเพื่อนกันตลอดไป
"However cause that we won't stay together we still love each other, Forever Friend of Satit CMU Demon 36"
"We All We Are 3602 The happiest room in Demon36"
06 januari ปีใหม่แล้วนะคร๊าบสวัสดีปีใหม่ทุกๆคนนะครับ ในวาระปีใหม่ก็ขอให้ได้อะไรใหม่ๆและสิ่งดีหลายอย่างเช่น ความสุขจากเพื่อนๆพ่อแม่ ปากกาใหม่ ดินสอใหม่ เพื่อนใหม่ แฟนใหม่(555+พูดเล่น)
ปีใหม่ก็เที่ยวกันสนุกมากๆเลย เที่ยวท่าแพ และเที่ยวรอบเมือง กลับตี 1 สไตล์วัยรุ่น(ไม่ได้กินเหล้าน้า.....) ปี 2549 ละ เราก็จะได้เป็นนายซะที(หลังจากที่ครองความเยาว์มา15ปี เหอะๆๆๆ) ทุกๆคน ขอให้มีความสุขมากๆนะคร๊าบ
วันนี้ก็ไม่รู้จะอัพอะไรมากแล้ว ก็ทิ้งไว้เท่านี้หละครับ 05 december เข้าค่ายลูกเสืออ่าก็ ครั้งนี้จะมาเล่าเรื่อสนุกๆที่เข้าค่ายลูกเสือครับ วันแรกก็ได้มาถึงที่ค่าย ก็เริ่มจากการเดินไกล 2 กม.จนถึงตัวค่าย เหนื่อยใช้ได้ เพราะต้องมาป้องกันกสิณ พอถึงตัวค่ายก็มีการเปิดประชุมกองวันแรก(ร้อนสุดๆ) และทำการอบรมเรื่องค่ายจนถึง 5 โมง ครูฝึกก็ให้เราไปทำกับข้าวเอง และกินกัน พอช่วงดึก เราก็มาปฏบัติกิจกรรมฐานต่างๆ สนุกมากๆคืนนั้น ผมก็ได้รู้จักกับเพื่อนลูกเสือที่มาจากเกาหลีคนนึง เขามาจากเกาหลีชื่อยุน ชุน มิน(สูกเสือจากต่างประเทศที่มาก็มีมากมาย ทั้งปลาดิบ กิมจิ ในกวาง และฟิลิปปินส์) เขาเป็นโปรดปรานของเนตรนารีหลายคน เพราะชุน มินมันหน้าตาดี(บ้างก็ว่ามันเป้นเกย์ กับชิน โฮ ลูกเสือเกาหลีอีกคนหนึ่ง) ผมก็ไปคุยกับเค้าในขณะที่รอเล่นกิจกรรมฐาน และเล่าเรื่องทากกับงูให้เขาฟัง ปรากฎว่าชุน มินกลัวมากและบอกผมว่า น่ากลัวจริงๆ แล้วเค้าก็ชมผมว่า"your english is very good" หลังจากนั้นพวกเราก็ได้เข้านอนกันเที่ยงคืนและตื่นมาตอนตี 5
วันสุดท้าย พวกเราก็มีการปิดประชุมกองกัน ผมก็ได้ไปบอกลานายชุน มิน เพื่อนเฮงซวยที่แสนจะปอดชาวกิมจิ ระหว่างทางคนที่อยู่ในรถก็หลับกันหมดจนถึงที่โรงเรียน หลังจากนั้นไม่ทันไร เราก็ฟาดDotAกันทันทีทันใด และกลับถึงบ้าน
เข้าค่ายครั้งนี้ผมระทึกใจและตื่นเต้นมากๆ เพราะเป็นประสบการณ์เสี่ยงตายกลางป่าครั้งแรก และได้เปิดขอบเขตการพูดภาษาอังกฤษของผม กับชาวกิมจิ(ชุน มินกับชิน โฮมันดันพูดอังกฤษไม่เก่ง เราเลยฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไร ชาวกิมจิมันก็งี้แหละน๊อ.....)
สำหรับไดอารี่ นี้ก็หมดละครับ ครั้งหน้าจะมาพูดถึงเรื่องงานลูกทุ่งม.3 และงานปีใหม่ที่ผมจะได้เล่นดนตรีกับวงโฟรเทโก้ที่มากับสมาชิกใหม่ๆ และการปฏิวัติวงดนตรีของผมครับ |
|
|
